(Türkçesi aşağıda) Editor’s Note: I know Alisa through the vegan community – a Russian who has been living in Istanbul for the past three years. I truly love the way she experiences this city – sometimes it feels like she is living in a completely different one! She embraces it like a traveler, fully present in each moment, and I find it especially inspiring for those who feel trapped or overwhelmed here. In this article, she reflects on the small rituals, perspectives, and everyday details that have shaped her relationship with Istanbul and made the city feel like home.

I have been living in Istanbul for three years now, and I’m surprised to notice that my love for this city keeps growing.

I grew up in a large metropolis, so it’s hard to impress me with sheer scale. But Istanbul manages to do exactly that every time. It isn’t just huge – it is layered and diverse, as if one city contains dozens of different ones. This constantly inspires me to explore new neighborhoods.

I am not only vegan, but also an autistic person. I deeply need quiet mornings and time to self-regulate. Istanbul is a chaotic, emotional city with a strong personality. It doesn’t adapt to you. So over time, I’ve created my own small anchors – little rituals without which the city would feel too loud.

1. Coffee Culture in Istanbul: More Than Just a Drink

My mornings almost always begin with coffee. The irony is that before moving here, I didn’t drink it at all. Istanbul taught me to see coffee not as a beverage, but as a pause, a tradition. Turks treat it with reverence, and you can feel that: the number of coffee places here seems seems endless. I haven’t seen anything like it in any other city in the world! But it’s not just about quantity – coffee is a reason to stop, to breathe, and to enjoy the taste.

2. Istanbul’s Street Cats: The City’s True Residents

I almost never leave home without cat food. It is in my bag next to my keys and headphones, as something completely natural. Istanbul’s cats are not just a local attraction; they are full-fledged residents of the city. I rarely pass them by without feeding or petting them.

I have two cats of my own: one I brought with me from Russia, and the other is a true Turkish girl, whom I rescued from the street as a tiny kitten.

3. Is Istanbul Vegan-Friendly? Absolutely.

Friends often ask me if it’s difficult to be vegan in a country of kebabs. And every time, I smile. Türkiye is an incredibly vegan-friendly place if you look a little beyond the familiar framework. Meze, çiğ köfte – plant-based food here is part of the culture, and I can always find something to eat. I sincerely love Turkish cuisine and can no longer imagine my nutrition without mercimek köftesi or deniz börülcesi.

4. Discovering Vegan Places in Moda and Beyond

Another special joy – and a bit of a quest – is searching for vegan places around the city. Returning to favorites and marking on the map the ones I haven’t visited yet. If there is a neighborhood where this joy feels especially vivid, it is “Moda” of course. There are so many spots there with vegan options.

5. Cycling Along the Sea: Morning Rituals by the Sea

Another important morning ritual for me is cycling. The seemingly endless coastal road, the sea air, short stops to feed cats, drink coffee, and sit by the water. In those moments, I feel life particularly intensely and understand that my decision to move to Istanbul was the right one.

6. The Warmth of Turkish People

And perhaps the most important thing that keeps me here is the people. I travel a lot and rarely encounter such a level of genuine friendliness. People try to help, even if we speak different languages.

Unfortunately, I never learned Turkish beyond basic phrases, but it almost never becomes a barrier. Gestures, smiles, attempts to explain things “on fingers” – it all works perfectly. The most important thing is the desire to understand each other.

Istanbul is the city of my dreams. That is why I savor every day I spend here and all my little rituals. This is a city with which I have built a relationship – sometimes complicated, sometimes noisy, but always real.

(Turkish version below)

---

İstanbul’da Yaşamak: Kaotik Bir Şehirde Dinginliği Bulmak

Editörün Notu: Alisa’yı vegan komüniteden tanıyorum: Bir Rus olarak üç yıldır İstanbul’da yaşıyor. Bu şehri deneyimleme şeklini gerçekten çok seviyorum, bazen sanki bambaşka bir yerde yaşıyormuş gibi geliyor! Şehri bir turist gibi, anda kalarak yaşıyor ve onu özellikle İstanbul’da kendini sıkışmış ya da bunalmış hissedenler için ilham verici buluyorum. Bu yazıda, İstanbul’la kurduğu ilişkiyi şekillendiren küçük ritüelleri, bakış açılarını ve gündelik detayları paylaşıyor.

Üç yıldır İstanbul’da yaşıyorum ve bu şehre olan sevgimin giderek arttığını fark etmek beni şaşırtıyor.

Büyük bir metropolde büyüdüm, bu yüzden yalnızca şehrin ölçeğiyle etkilenmem kolay değildir. Ama İstanbul bunu her seferinde başarıyor. Sadece büyük değil, katmanlı ve çeşitlilikle dolu: Sanki tek bir şehir değil de, içinde onlarca farklı şehir barındırıyor. Bu da beni sürekli yeni mahalleler keşfetmeye teşvik ediyor.

Ben yalnızca vegan değil, aynı zamanda otistik bir bireyim. Sessiz sabahlara ve kendimi regüle edebileceğim zamana derin bir ihtiyaç duyuyorum. İstanbul ise kaotik, duygusal ve güçlü bir karaktere sahip bir şehir. Sana uyum sağlamaz. Bu yüzden zamanla kendi küçük dayanak noktalarımı yarattım: Olmadığı takdirde şehrin fazla gürültülü hissettireceği küçük ritüelleri.

1. İstanbul’da Kahve Kültürü: Bir İçecekten Fazlası

Sabahlarım neredeyse her zaman kahveyle başlar. İşin ironik yanı, buraya taşınmadan önce hiç kahve içmezdim. İstanbul bana kahveyi bir içecekten çok bir duraklama, bir gelenek olarak görmeyi öğretti. Türkler kahveye saygıyla yaklaşır ve bunu hissedersiniz: Şehirdeki kahve mekanlarının sayısı neredeyse sonsuz gibidir. Dünyanın başka hiçbir şehrinde böyle bir şey görmedim! Ama mesele sadece nicelik değil; kahve durmak, nefes almak ve tadın keyfini çıkarmak için bir sebep.

2. İstanbul’un Sokak Kedileri: Şehrin Gerçek Sakinleri

Neredeyse hiç kedi maması olmadan evden çıkmam. Anahtarlarımın ve kulaklıklarımın yanında çantamda durur, tamamen doğal bir şey gibi. İstanbul’un kedileri yalnızca turistik bir unsur değil, onlar şehrin gerçek sakinleri. Onları beslemeden ya da sevmeden yanlarından nadiren geçerim.

İki kedim var: Biriyle Rusya’dan birlikte geldik, diğeri ise sokaktan minik bir yavruyken kurtardığım gerçek bir “Türk kızı”.

3. İstanbul Vegan Dostu mu? Kesinlikle.

Arkadaşlarım sık sık kebap ülkesi sayılan bir yerde vegan olmanın zor olup olmadığını soruyor. Her seferinde gülümsüyorum. Türkiye, alışılmış kalıpların biraz dışında bakarsanız inanılmaz derecede vegan dostu bir ülke. Meze, çiğ köfte gibi bitki temelli yemekler burada kültürün bir parçası ve her zaman yiyebileceğim bir şey bulabiliyorum. Türk mutfağını içtenlikle seviyorum ve artık mercimek köftesi ya da deniz börülcesi olmadan beslendiğimi hayal edemiyorum.

4. Moda ve Ötesinde Vegan Mekanlar Keşfetmek

Şehirde vegan mekanlar aramak ayrı bir keyif, hatta küçük bir keşif yolculuğu. Sevdiğim yerlere geri dönmek ve henüz gitmediklerimi haritada işaretlemek… Bu heyecanın en yoğun hissedildiği bir semt varsa, o da elbette Moda. Orada vegan seçenekler sunan pek çok mekan var.

5. Deniz Boyunca Bisiklet: Sabah Ritüelleri

Benim için bir diğer önemli sabah ritüeli ise bisiklete binmek. Ucu bucağı yokmuş gibi uzanan sahil yolu, deniz havası, kedileri beslemek için verilen kısa molalar, kahve içmek ve suyun kenarında oturmak… İşte bu anlarda hayatı en yoğun şekilde hissediyorum ve İstanbul’a taşınma kararımın ne kadar doğru olduğunu anlıyorum.

6. Türk İnsanlarının Sıcaklığı

Ve belki de beni burada tutan en önemli şey insanlar. Çok seyahat ediyorum ve böylesine içten bir samimiyetle nadiren karşılaşıyorum. Farklı diller konuşsak bile insanlar yardım etmeye çalışıyor.

Ne yazık ki temel ifadelerin ötesinde Türkçe öğrenemedim, ama bu neredeyse hiç engel olmuyor. El hareketleri, gülümsemeler, “işaretle anlatma” çabaları; hepsi mükemmel şekilde işe yarıyor. En önemlisi, birbirini anlama isteği.

İstanbul hayallerimin şehri. Bu yüzden burada geçirdiğim her günü ve küçük ritüellerimi içime sindirerek yaşıyorum. Burası, bazen karmaşık, bazen gürültülü ama her zaman gerçek olan bir ilişki kurduğum bir şehir.